Savcılık ve yargıçlık: Bir insanı özgürlüğünden mahrum etmek gücü!
Adaletin gücü mü, zulmün gücü mü?
***
Bu aralar zorunlu olarak ahlak, vicdan, siyaset üzerine köşe yazıları yazıyorum...
Çünkü sorunlarımızı anlamak ve çözmek için, iki grubun, İktidar mensupları ile savcı ve yargıçların ahlaklarına ve vicdanlarına bakmak gerekiyor!
Bundan önceki yazılarımda İktidarı oluşturan siyaset ile ahlak ve vicdan konularını açıklamaya çalıştım.
Şimdi sıra yargı ve adalete, yani savcı ve yargıçların ahlakına geldi!
***
Savcı ve yargıçlar, benim kırk kez yazdığım, ekranlarda canlı yayınlarda defalarca dile getirdiğim gibi, toplumun en ahlaklı insanlarıdır; çünkü yaptıkları iş, yani “meslek ahlakları” zaten bunu gerektirmektedir.
Ama yaşanan gözaltılar, hapisler, duruşmalar, kararlar, benim bu yargımı sürekli sınıyor.
Oysa savcılar ve yargıçlar, toplumun vicdanıdırlar...
Ve bunu hak da etmelidirler!
***
Daha önceki yazılarımda belirttiğim gibi, hukuk ve adalet bir toplumdaki genel ahlakın en önemli kaynağıdır.
Savcı ve yargıçların meslek ahlakı, Anayasa ve yasalar tarafından belirlenen kuralları, adalet ile uygulamayı emreder.
Ve onlar bu görevlerini yerine getirirken toplumun ve bireyin ahlakını da belirlerler.
Onların meslek ahlakı, yalnızca kanun maddelerini ezberlemek ya da dosya kapatmak değildir.
Asıl görevleri, genel ahlakı oluşturmak ve korumaktır.
Çünkü hukuk ve adalet, ahlakın temelidir; ahlak da hukukun ruhudur.
Kanun, yazılı ahlaktır; mahkeme kararı ise bu ahlakın hayat bulmuş halidir.
Bir savcının iddianamesi, sadece bir suçluyu hedef almaz; topluma “kabul edilemez davranışı” da açıklar.
Bir yargıcın hükmü, sadece sanığı mahkûm ya da beraat ettirmez; o karar, milyonlarca insanın vicdanındaki “Doğru nedir, yanlış nedir” sorusunun yanıtını verir!
Hukukun terazisi, adalet bozulursa, toplumun ahlakı da bozulur.
Yargı mensubunun dürüstlüğü, tarafsızlığı ve cesareti, toplumsal ahlakın temelini oluşturur.
Rüşvet alan bir yargıç, yalnızca kendisini değil, adaleti ve ahlakı da satmış olur.
Baskıya boyun eğen bir savcı, yalnızca bir dosyayı değil, toplumun adalet anlayışını ve inancını da çökertir.
Bu yüzden savcıların ve yargıçların meslek ahlakları, genel ahlakın hem kaynağı hem de kalkanıdır.
“Hukuk, ahlakın temelidir” demek; ahlakın hukukun önünde eğilmesi demek değildir.
Tam tersine, hukukun ahlaki bir öz taşıması, ahlaki değerleri koruması gerektiğini söyler.
Savcı ve yargıç, bu özü koruyanlardır.
Onlar susar veya yozlaşırlarsa ahlak da yozlaşır.
Onlar eğilirse adalet de eğilir.
Bu yüzden onların meslek ahlakı ve vicdanı, bir mesleğin değil, bir toplumun ahlakı ve vicdanıdır.
***
Bu yazıyı okuyan savcı ve yargıç öğrencilerim, okurlarım, evlatlarım, kendi kendinize her an, “Tutum ve davranışlarımla, kararlarımla, bu toplumun vicdanı olmayı hak ediyor muyum?” diye sormalısınız!
