Orhan Yavuz'dan Mumcu'ya, Mumcu'dan Dink'e: Zulüm Devam Ediyor

~ 25.01.2011, Emre KONGAR ~

Sevgili okurlarım, bu aralar İçimizdeki Zalimadını koyacağım bir kitabın son satırlarını yazıyorum.

Kitap hem kişi olarak kendi içimize dönmemize, kendimizi irdelememize, özbenliğimizdeki zalimi teşhis etmemize yardım edecek bir Bireysel Gelişim kitabı olacak…

Hem de toplumsal ve siyasal zulmün temellerini arayan Toplumbilimsel bir çözümleme niteliği taşıyacak.

***

Bu kitabın bölümlerinden birine Zulmün Son Aşaması: Siyasal Cinayetler adını koymuştum.

Dün Uğur Mumcu cinayetinin on sekizinci yıldönümüydü.

Ben de resmi internet sitemin giriş sayfasındaki Güncel bölümünde bu konuda “Uğur Mumcunun Vebali…” başlıklı bir yazı yazdım. (www.kongar.org)

Bitirmek üzere olduğum kitabın Zulmün Son Aşaması: Siyasal Cinayetlerbölümünden bir listeyi sizinle paylaşmak istiyorum:

Doç. Orhan Yavuz, Erzurum, 15 Haziran 1977.

Doç. Bedrettin Cömert, Ankara, 11 Temmuz 1978.

Prof. Bedri Karafakioğlu, İstanbul, 20 Ekim 1978

Abdi İpekçi, İstanbul, 1 Şubat 1979.

Prof. Ümit Doğanay, İstanbul, 20 Kasım 1979.

Prof. Cavit Orhan Tütengil, İstanbul, 7 Aralık 1979.

Ümit Kaftancıoğlu, İstanbul, 11 Nisan 1980.

Sevinç Özgüner, İstanbul, 23 Mayıs 1980.

Gün Sazak, Eskişehir, 27 Mayıs, 1980.

Kemal Türkler, İstanbul, 22 Temmuz 1980.

Prof. Dr. Muammer Aksoy, Ankara, 31 Ocak 1990.

Çetin Emeç, İstanbul, 7 Mart 1990.

Turan Dursun, İstanbul, 4 Eylül 1990.

Doç. Dr. Bahriye Üçok, Ankara, 6 Ekim 1990.

Uğur Mumcu, Ankara, 24 Ocak 1993.

Baro Başkanı Ali Günday, Gümüşhane, 25 Temmuz 1995.

Özdemir Sabancı, İstanbul, 9 Ocak 1996.

Konca Kuriş, Konya(?),Temmuz 1998(?).

Şemsi Denizer, Zonguldak, 6 Ağustos 1999.

Prof. Dr. Ahmet Taner Kışlalı, Ankara, 21 Ekim 1999.

Necip Hablemitoğlu, Ankara, 18 Aralık 2002.

Rahip Andrea Santoro, Trabzon, 5 Şubat 2006.

Danıştay Yargıcı Mustafa Yücel Özbilgin, Ankara, 17 Mayıs 2006.

Hrant Dink, İstanbul, 19 Ocak 2007.

***

Sevgili okurlarım, yakın zamanlara ilişkin olan yukardaki korkutucu liste zulmün son aşaması olan cinayetlere kurban gidenlerin sadece bir bölümü.

1977’de Erzurum Üniversitesi yerleşkesinde bıçaklanarak öldürülen Orhan Yavuz’la başlıyor….

İstihbarat örgütlerinin önceden bildiği artık kesinleşen ve önlenmeyen Hrant Dink cinayeti ile son buluyor.

Siz bu listeye:

Osmanlı döneminde idam edilenleri…

Cumhuriyet’in ilk yıllarını ve Tek Parti Dönemi’ni (Sabahattin Ali cinayeti gibi)…

Siyasal suçlu olarak asılan Menderes, Zorlu ve Polatkan’ı…

Talat Aydemir’i ve Fethi Gürcan’ı…

Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’ı…

Erdal Eren’i…

Metin Göktepe’yi…

İdam edilen, kahpece öldürülen, daha pek çok kişiyi, özellikle de gençleri ve faili meçhullerieklerseniz…

Toplumumuzdaki zulmün kaynağını çok daha iyi algılayabiliriz.

***

Ne yazık ki bu idamların, cinayetlerin bir kısmı, mevcut yasal düzen içinde, yargı ve Meclis kararlarıyla, bir bölümü ise önceden bilindiği halde önlenemeyen, önlenmeyen cinayetler olarak ortaya çıkmıştır.

Bir bölümü, bütünüyle faili meçhuldür”.

Bir bölümünde ise tetikçiler, katiller yakalanmış ama arkalarındaki güçler ortaya çıkarılmamış veya çıkarılamamıştır.

Ne yazık ki bugün bile Hrant Dink cinayetinde olduğu gibi olay, toplumun ve devletin savsaklaması sonunda yine toplumsal bir zulüm örneği olarak tarihe geçmektedir.

Bu gidişle toplumumuzdaki zulmün sona ereceğini bekleyebilir miyiz?

(Cumhuriyet 25.01.2011)

Emre KONGAR | Tüm Yazıları
Hits: 2017